Danny & Jack (DLZ chars)

[Juhani]

"Oh shit," zei Jack. "Ik ben nu echt de tel kwijt.
Ze waren met z'n tweetjes op Danny's kamer. De rest had ofwel geen zin gehad om dronken te worden, of had geen tijd. Bovendien konden Jack en Danny de rest toch met enig gemak onder de tafel drinken, waardoor het er vrijwel altijd op uit kwam dat ze met z'n tweetjes dronken werden.
"Hoeveelste glas is dit?"

[Lucius]

"Even denken" antwoordde Danny terwijl hij achterover leunde in zijn stoel, welke vervaarlijk begon te kraken. "We hadden eerst die fles daar" hij wees naar een lege fles die naast de tafel lag. "Daarna die" nu wees hij naar een kleine dikke fles naast zijn schildersezel. "En nu deze die ik in mijn hand had. Heb." Het atelier van Danny was zijn favoriete plek om samen met Jack te drinken. Een perfecte plek om gewoon gezellig een glaasje te doen. Of meer. "Ik heb geen idee meer. Maar als ik onze glazen bijschenk, zullen we dan weer bij de één beginnen?"

[Juhani]

"Dat," zei Jack, terwijl ze haar laatste paar slokken snel achterover sloeg, "is een uitzonderlijk goed idee." Ze staarde naar de flessen met een half schele blik. "We zijn erg onverstandig bezig," probeerde ze op serieuze toon te zeggen, wat haar niet echt lukte in beschonken toestand. Ze hield haar glas richting Danny zodat hij het kon vullen met wat voor alcohol er dan ook in de fles zat.

[Lucius]

"Ik zit vol met goede ideeen" reageerde Danny met een lichte dubbele tongval terwijl hij Jack's glas opnieuw bijvulde. "Maar Sneeuwwitje, ik heb je een tijd niet gesproken. Hoe is het? Alles nog goed?" Danny had het de laatste tijd erg druk gehad met vanalles, en had even het gevoel gehad dat hij hun vriendschap liet versloffen de laatste tijd.

[Juhani]

"Druk, vooral," zei Jack. "M'n studie slurpt tijd. Vorige week nog een lunchdate gehad met m'n vader." Ze nam tussendoor even een paar slokken. "Eigenlijk zie ik alleen Bibi en Rik regelmatig." Ze peinsde even. "Weet je, we zouden eens met z'n allen weg moeten ofzo. Uiteraard met flink wat alcohol erbij." Ze gaf Danny een knipoog.

[Lucius]

"Alcohol is altijd goed." merkte Danny op terwijl hij zwaaide naar zijn kitten, Punica, die op een kaste nast hem was geklommen. "En met z'n allen weg... een soort road trip? Zoals in de Amerikaanse films?" Dat zou erg cool zijn, als hij tijd kon vinden. "We hebben allebei drukke levens lijkt het wel. Wat zouden we moeten doen als we beiden volwassen zijn?" Hij hief zijn glas op bij wijze van een proost "Laten we een proost uitbrengen op nog niet volwassen zijn."
Op dat moment sprong Punica van de kast, en landde vol op de borst van Danny. Zijn gammele stoel kon de plotselinge verschuiving van gewicht niet verdragen en stortte in. "Alcohol is altijd goed" herhaalde Danny vanaf de vloer, tussen de stukken stoel in.

[Juhani]

De aanblik van het beteuterde gezichtje van Punica, de kapotte stoel en het gezicht van Danny deed Jack in lachen uitbarsten. "Nee, laten we nooit volwassen worden!" Al lachend en proestend werkte ze zich een weg naar de vloer, omdat het er eigenlijk wel als een comfortabele plek uit zag. "Dan noem ik jou Peter Pan, en mag jij me Wendy noemen." De vloer was inderdaad redelijk comfortabel en minder hard dan verwacht. "Maar omgekeerd mag natuurlijk ook."

[Lucius]

"Wendy heb ik altijd een erg aantrekkelijke naam gevonden dankjewel" mompelde hij terwijl hij al liggend zijn plafond aan het bestuderen was. Danny draaide zijn hoofd naar Jack toe, "Maar dan zou ik jou Peter moeten noemen. En.. ik weet niet hoe ik dit moet gaan brengen,maar je hebt het gezicht niet voor een Peter." Liggend kan je een aantal dingen doen. Echter, drinken is daar geen van. Een feit waar Danny net achter kwam terwijl hij zijn -miraculeus heelgebleven- glas naar zijn lippen probeerde toe te brengen. "kffg. koff." proeste hij. "Ik kan je wel Tinkebell noemen?"

[Juhani]

"Stik voorzichtig, Wendy," lachte Jack. Ze voelde met haar lege hand even aan haar gezicht om te checken of Danny de waarheid sprak - dat ze geen Peter gezicht had. Althans, met wat ze dàcht dat haar lege hand was. Ze gooide de inhoud het halfvolle glas in haar gezicht, wat haar een nieuwe lachstuip opleverde. "Ik ben erg uitgebalanceerd." Ze maakte wat bewegingen met haar handen voor haar gezicht, in de rechter nog het lege glas geklemd. "Drinkebell. Maar wel graci.. gradinges."

[Lucius]

"Heel grassie Drinkebell" grapte Danny. Dit was een andere reden waarom zijn atelier/kamer een goede plek was om te drinken; het was dan wel ooit een serre geweest maar lag op de eerste verdieping van het gebouw. Weinig mensen die ze zo konden zien. Zijn hand zocht opnieuw de fles terwijl hij met zijn lichaam dichter bij Jack schoof. "Zal ik u bijschenken mevrouw?" vroeg hij geveinst gewichtig. "Met deze mooie, sierlijke, gevormde fles onbekende lekkernij?" Wat ze dronken was hem een vraagteken, het was iets dat hij nog had staan. Hij was er in ieder geval zeker van dat het geen terpetine was. De geur leek er op, maar de smaak was een stuk beter.

[Juhani]

"Dank, meneer. Meneer Wendy." Jack grinnikte. Als je bij iemand thuis dronk, kon je tenminste met gemak op de vloer eindigen. Bibi zou hen vast erg streng toespreken mocht ze er ooit over horen, dus Jack vertelde meestal maar geen details over het drinken met Danny. Rik kon er meestal wel om lachen. Ze rook even aan de drank omdat ze Danny zijn neus zag ophalen. "Ah, de beruchte vindevodkasinth uit 1666. Niet te evenaren in stank, óf in geestelijke verruiming." Ze probeerde haar glas zo recht mogelijk te houden, maar erg simpel was dat niet, zo liggend.

[Lucius]

"Heerlijk" murmelde Danny. "Zeg J. Wat denk jij dat de zin is van het leven?" vroeg hij met een dubbele tong. Of het een serieuze vraag of een grap was, dat wist hij zelf nog net niet helemaal. Dingen kunnen zo anders zijn als je dronken bent.

[Juhani]

"Dat, meneer," zei Jack met zo min mogelijk dubbele tong, "is een interessante vraag. Een vraag die natuurlijk meerdere antwoorden heeft. Momenteel is de zin drank. Drank. Ja. Of bedoelde je een letterlijke zin? Een vage quote uit een boek ofzo?" Ze kon zich even geen mooie zin voor zich halen, hooguit wat suffe film-oneliners. "Here's lookin' at you, kid." Ze nam nog maar een slok, dan hoefde ze tenminste niet te praten.